Op de eindafrekening stelt de klant vast dat de korting van 100 euro die hij kreeg bij de intekening van het contract niet werd toegekend.
De leverancier deelt hem mee dat de voorwaarden van de korting bepalen dat alle facturen voor de vervaldag moeten worden betaald. Aangezien de eerste tussentijdse factuur van de klant laattijdig betaald werd, werd de korting niet toegekend.
De klant is echter van mening dat hij de eerste tussentijdse factuur nooit heeft ontvangen.
Een klant heeft bij het tekenen van zijn energiecontract een korting van 15% op de energieprijs gekregen en dit voor zolang hij klant blijft bij de leverancier.
Na een jaar klant te zijn geweest valt de korting echter weg omdat deze volgens de leverancier slechts een tijdelijke korting was. De klant gaat hier niet mee akkoord en dient een klacht in bij de Ombudsdienst.
De heer A. gaat niet akkoord met de energiefactuur van om en bij de 2.500 euro die hij ontving van zijn leverancier.
Een klant heeft een dienstencontract afgesloten bij zijn energieleverancier om elektrische toestellen te herstellen of te vervangen indien deze defect zijn. Bij een defect aan zijn wasmachine doet hij dan ook beroep op zijn energieleverancier.
De geraamde kost voor de reparatie was volgens de leverancier echter te hoog. Daarom bood de leverancier hem een nieuw toestel aan ter waarde van 600 euro.
Bij het nazien van zijn bankrekening stelt een klant vast dat er jaarlijks 83,40 euro van zijn rekening wordt gehaald via domiciliëringsopdracht voor een zogenaamde dienst “Comfort”.
De klant is echter al ruime tijd geen klant meer bij de leverancier die deze dienst aanrekent en is van mening dat hij nooit een contract voor deze dienst heeft aangegaan.
Een hulpverlener dient een klacht in namens een jonge cliënt die met een hoge energiefactuur wordt geconfronteerd. Hij wijst de energieleverancier erop dat de cliënt het energieleveringscontract heeft afgesloten op een moment dat deze nog minderjarig was (zij het slechts een maand voor diens meerderjarigheid), wat volgens hem niet kan.
Een klant heeft via een groepsaankoop bij een leverancier een contract getekend. Na het eerste contractjaar stelt hij op zijn afrekening vast dat zijn tarieven met 25% gestegen zijn. Hij gaat niet akkoord met deze prijsstijging en vindt het niet kunnen dat leveranciers klanten lokken met goedkope tarieven, om het volgende jaar veel duurdere prijzen aan te rekenen.
Een onderneming vecht de boete aan die door leverancier A wordt gevorderd na de ondertekening van een ander contract bij leverancier B. In 2013 tekent de onderneming een indicatieve offerte voor de levering van hoogspanning bij leverancier A voor een periode van 1 januari 2016 tot 31 december 2017. Maar in 2015 tekent zij een contract bij leverancier B voor dezelfde periode. Leverancier A eist een boete van 33.672,13 euro (30.000,00 euro + 3.672,13 euro kosten).
De klant betrekt een woning waar de vorige eigenaar zonnepanelen op het dak had liggen. Op zijn eindafrekening merkt de nieuwe bewoner op dat het prosumententarief nog steeds wordt aangerekend, hoewel hij geen zonnepanelen heeft.
De klant contacteert de netbeheerder. Die stelt vast dat er een fout in zijn data zit en stuurt een correctie naar de leverancier. De klant krijgt een nieuwe, gecorrigeerde factuur.
De heer P. telefoneert zijn distributienetbeheerder in verband met herhaaldelijk voorkomende storingen in de stroomvoorziening (knipperende lichten). Er wordt een dag en uur voor een interventie afgesproken. De heer P., die dicht bij zijn woning werkt, vraagt uitdrukkelijk om hem vóór de komst van de technicus op te bellen, zodat hij thuis de deur kan openmaken. Die dag ontvangt hij echter geen telefoon, maar blijkt de technicus vruchteloos te hebben aangebeld. Nadat een nieuwe afspraak werd gemaakt, dit keer met succes, rekent de distributienetbeheerder de heer P.